سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
252
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
ارشاد نيز اختيار كردهاند احتياط مقتضى است كه وى را در مرتبه چهارم اعدام نمايند بدليل روايت ابو بصير كه از امام صادق عليه السلام نقل نموده و حضرت فرمودهاند : مرتكب زنا وقتى سه بار تازيانه خورد براى بار چهارم ويرا بايد كشت . و دليل ديگر آنكه : بناى حدّ بر تخفيف بوده و آن مقتضى استكه فاعل را براى بار چهارم مقتول سازند . و از اين گذشت احتياط در باب دماء و اراقه خون مناسب است با آنكه وى را در مرتبه سوّم نكشند . سپس شارح ( ره ) مىفرماين : دو وجهى كه نقل شد يعنى رعايت تخفيف و احتياط در باب دماء مرجّح اين روايت يعنى روايت ابو بصير بر حديث يونس مىباشد مضافا به اينكه حديث ابو بصير خاص بوده و آن عام مىباشد و على القاعده جمع بين عام و خاص به اين است كه عام را بر خاص حمل كرده يعنى آن را اختصاص به ما عداى خاص دهند و در نتيجه عمل به روايت ابو بصير متعيّن مىگردد و حق از نظر ما نيز همين است . ناگفته نماند در صورتى كه مرتكب فعل پس از انجام آن مورد حدّ واقع نشده و دو بار وى را حدّ نزده باشند كه در اين فرض ولو بيش از سه مرتبه عمل ياد شده را انجام داده و سپس گرفتار گردد غير از تازيانه عقوبت ديگرى در حقّش اجراء نمىشود . قوله : و لو تكرّر منه الفعل : ضمير در [ منه ] بفاعل گناه راجعست قوله : ابتداء : قيد است براى [ لا يوجب ] . قوله : مع تكرار الحدّ عليه : ضمير در [ عليه ] بفاعل راجعست .