برخى از فقهاء فرموده‌اند : مباشر اين فعل اگر محصن باشد رجم بايد بشود . شارح ( ره ) مىفرماين : يعنى اين قائل بين محصن و غير محصن تفصيل داده و مىفرماين : اگر محصن عملى همچون تفخيذ و امثال آن را مرتكب شود بايد وى را سنگسار نمود ولى غير او اگر چنين فعلى انجام داد لازم است به وى صد تازيانه بزنند . و دليل اين رأى جمع بين روايت علاء بن فضيل از مولانا الصّادق عليه السلام و روايت ديگر مىباشد . در حديث علاء بن فضيل اينطور آمده كه امام صادق عليه السلم فرمودند حدّ لوطى مانند حدّ زانى است و سپس فرمودند : اگر لوطى محصن باشد سنگسار شده و در غير اين صورت بايد صد تازيانه بخورد . و قريب به همين حديث است روايت حمّاد بن عثمان . و امّا روايت ديگر : در اين روايت فرموده‌اند : لواطكننده را بايد مطلقا كشت اگرچه محصن باشد . سپس مرحوم شارح مىفرماين : بعضى ديگر از علماء فرموده‌اند : فاعل فعل مذكور را مطلقا بايد كشت چه محصن بوده و چه غير محصن باشد : و دليل اين رأى روايتى است كه به آن اشاره شد و گفتيم مضمونش اين