است كه لوطى را مطلقا بايد كشت . شارح ( ره ) پس از نقل اقوال مىفرماين : اخبارى كه طرفين و قائلين به آنها تمسّك جسته تاند از حيث سند پاكيزه نبوده و قابل اعتماد نيستند و قدر متيقّن همان است كه مشهور فرموده‌اند و اصل مقتضى است كه امر ديگرى غير از صد تازيانه ثابت نباشد . قوله : و قيل يرجم المحصن الخ : قائل اين قول مرحوم شيخ در نهايه و سيّد مرتضى و ابن حمزه مىباشند . قوله : و يجلّد غيره : يعنى غير محصن . قوله : رواية العلاء بن الفضيل عن الصّادق عليه السلام : اين حديث را مرحوم صاحب وسائل در ج ( 18 ) ص ( 417 ) به اين شرح نقل فرموده : محمّد بن يعقوب ، از علىّ بن ابراهيم ، از محمّد بن عيسى ، از يونس از محمّد بن سنان ، از علاء بن الفضيل قال : قال ابو عبد اللّه عليه السّلم حدّ اللّوطى الخ . قوله : و قريب منها : ضمير در [ منها ] به روايت علاء بن فضيل عود مىكند . قوله : حمّاد بن عثمان : اين روايت را مرحوم صاحب وسائل در ج ( 18 ) ص ( 417 ) به اين شرح نقل فرموده : محمّد بن يعقوب ، از حسين بن محمّد ، از معلّى بن محمّد ، از حسن بن على ، از حمّاد بن عثمان قال : قلت لابى عبد اللّه عليه السلام : رجل اتى رجلا ؟