نموده و پيش از اجازه گرفتن از همسرش با او همبستر شود پس يكهشتم حدّ زانى بر عهده‌اش لازم مىشود . شارح ( ره ) مىفرماين : مقصود از [ اذن حرّه ] اينست كه مرد از وى راجع به عقد كنيز اجازه بگيرد چه آنكه در غير اين صورت اگر او را عقد نمود و عمل نزديكى را انجام داد يك هشتم حدّ زانى يعنى دوازده تازيانه و نصفى بايد بخورد و براى زدن نصف بايد نيمى از تازيانه را در دست گرفته و با نيم ديگرش وى را بزنند . ولى بعضى فرموده‌اند براى زدن نصف ، همين كه محدود را يك ضربت متوسط بين شديد و خفيف بزنند كفايت مىكند . قوله : وطئها قبل الاذن : ضمير فاعلى در [ وطئها ] به [ من تزوّج ] راجع بوده و ضمير مفعولى آن به امه عود مىكند . قوله : و اجازتها عقد الامة : ضمير در [ اجازتها ] بحرّه عود مىكند . قوله : فعليه ثمن حدّ الزانى ضمير در [ عليه ] به من تزوّج راجع است . قوله : بان يقبض الخ : تفسير است براى نصف . قوله : ان يضربه ضربا الخ : ضمير منصوبى ببمن تزوّج راجعست . متن : و من افتض بكرا بإصبعه فأزال بكارتها لزمه مهر نسائها و إن زاد عن مهر السنة إن كانت حرة ، صغيرة كانت أم كبيرة مسلمة أم كافرة و لو كانت أمة فعليه عشر قيمتها لمولاها على الأشهر و به رواية في طريقها طلحة بن زيد ، و من ثم قيل بوجوب