كه اجراء حدّ مريض را تأخير مىانداختند تا وى خوب شود محمول بر همين وجه بوده و مىگوئيم مصلحت مقتضى تأخير بوده است . قوله : و هو حدّ المريض : ضمير [ هو ] به ضغث راجعست . قوله : مع عدم احتماله : ضمير مجرورى در [ احتماله ] به مريض برمىگردد . قوله : الضرب المتكرّر : مقصود زدن صد تازيانه بطور دانه‌دانه و جداگانه مىباشد . قوله : متتالية : يعنى بطور پشت سر هم و بدون فاصله . قوله : و ان احتمله فى الايّام : ضمير فاعلى در [ احتمله ] به مريض و ضمير مفعولى به [ الضرب المتكرّر ] راجعست . قوله : و لو احتمل سياطا خفافا : ضمير فاعلى در [ احتمل ] به مريض راجعست و كلمه [ احتمل ] يعنى مريض توان و طاقت داشت . قوله : فهى اولى من الضغث : ضمير [ هى ] به سياط خفاف راجع است . قوله : و لا يجب اعادته بعد برئه : ضمير در [ اعادته ] به حدّ و در [ برئه ] به مريض عود مىكند . قوله : مطلقا : چه اجزاء حدّ با ضغث بوده و چه با سياط خفاف . قوله : مسمّى المضروب به : مقصود از [ مضروب به ] آلت ضرب مىباشد . قوله : مع حصول الالم به : ضمير در [ به ] بمضروب به عود مىكند . قوله : و ان يلم يحصل بآحادها : ضمير در [ لم يحصل ] به الم و در [ آحاده ] به ضغث برمىگردد .