سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

161

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

في ذلك المربي و غيره و إن انتفت الفائدة في غيره ظاهرا و التغريب نفيه عن مصره بل مطلق وطنه إلى آخر قريبا كان أم بعيدا بحسب ما يراه الإمام عليه السلام مع صدق اسم الغربة ، فإن كان غريبا غرب إلى بلد آخر غير وطنه و البلد الذي غرب منه عاما هلاليا ، فإن رجع إلى ما غرب منه قبل إكماله أعيد حتى يكمل بانيا على ما سبق و إن طال الفصل . مراد از جزّ و تغريب شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : جزّ عبارت است از تراشيدن سر و تغريب تبعيد از شهرش به شهر ديگر مىباشد كه در اينجا براى يكسال زانى را شهرش اخراج مىنمايند . شارح ( ره ) مىفرماين : مقصود از [ جزّ ] اينست كه تمام سر مجرن را مىتراشند نه غير سر از مويهاى ديگر مواضع همچون ريش و در اين حكم بين كسى كه مويهاى سر خود را مراقبت و مواظبت كامل داشته و در رشد و تربيت آن كوشا است با غيرش فرقى نيست اگرچه در كسى كه اعتنائى بموهايش ندارد تراشيدن ظاهرا فايده‌اى نداشته و در حق او عقوبت محسوب نمىشود . و منظور از [ تغريب ] آن است كه زانى را از شهرش بلكه از مطلق وطنش به بلد و وطن ديگر بايد تبعيدش نمود اعمّ از آنكه شهر جديد نزديك بوده يا دور باشد و حاصل هرچه امام معصوم عليه السلام رأى و مصلحت ديدند همان متعيّن است مشروط به اينكه اسم غربت به بلد