سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
128
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
اينكه مرحوم مصنف فرمودند [ و شايسته است ] حكم مزبور بر وجه استحباب مىباشد يعنى : مستحب است مردم را براى سنگسار مجرم اطلاع دهند و وقت رجم را تعيين كرده تا اوّلا در آنزمان حاضر شده و ثانيا از رؤيت منظره مرجوم عبرت گرفته و اگر مثل فعل او را مرتكب شده يا اراده انجام آن را داشته باشند از آن منزجر و مرتدع شوند . و دليل ديگر بر استحباب فرموده حقتعالى استكه ميفرمايد : و ليشهد عذابهما طائفة من المؤمنين . يعنى : و حاضر شوند عذاب مرد و زن گناهكار را جماعتى از مؤمنين . ناگفته نماند : كه اين حكم همانطوريكه اشاره كرديم مستحب بوده و واجب نيست زيرا اصل مقتضى عدم وجوب آن مىباشد . و سپس در ذيل [ و قيل ] مىفرماين : قائل اين قول مرحوم ابن ادريس حلّى و علامه و جماعتى ديگر از فقهاء مىباشد . و پس از [ يجب حضور طائفة ] مىفرماين : دليل ايشان بر وجوب حضور عمل بظاهرى امرى است كه در آيه مذكور وارد شده است و از نظر ما نيز اين رأى اقوى مىباشد . قوله : و يعتبروا : يعنى عبرت گرفته و متنبّه شوند . قوله : من يشاهده : ضمير مفعولى به مرجوم راجعست . قوله : ممّن اتى : بيان است براى [ من يشاهده ] . قوله : مثل ذلك : مشار اليه [ ذلك ] گناهى استكه مرجوم مرتكب شده .