و آله بذلك فقال هلا تركتموه إذ هرب يذهب فإنما هو الذي أقر على نفسه ، و قال صلى اللَّه عليه و آله أما لو كان علي حاضرا لما ضللتم ، و وداه رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله من بيت المال و ظاهر الحكم بعدم إعادته سقوط الحد عنه فلا يجوز قتله حينئذ بذلك الذنب ، فإن قتل عمدا اقتص من القاتل ، و خطأ الدية و في الرواية إرشاد إليه و لعل إيداءه من بيت المال لوقوعه منهم خطأ مع كونه صلى اللَّه عليه و آله قد حكمهم فيه فيكون كخطإ الحاكم ، و لو فر غيره من المحدودين أعيد مطلقا . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : پس از اينكه زن و مرد را در زمين تا حدّى كه ذكر شد دفن كردند اگر خود را خارج كرده و فرار نمودند در صورتى كه عمل زناى ايشان با بيّنه ثابت شده يا بنابر قولى اگر سنگ به بدنشان برخورد نكرده باشد ايشان را دوباره برمىگردانند و در غير ايندو صورت نميتوان ايشان را برگرداند . شارح ( ره ) در دنبال [ فان فرّا ] مىفرماين : يعنى زن و مرد از حفره و گودالى كه كنده و ايشانرا در آن نهاده‌اند اگر فرار نمودند . و مقصود از [ على قول ] قول مرحوم شيخ طوسى و ابن برّاج مىباشد . البته اختلافى كه بين فقهاء در برگرداندن زن و مرد فرارى است در خصوص صورت دوّم مىباشد . يعنى در جائى كه زنا با بيّنه ثابت نشده و قبل از اصابت سنگ به بدن مجرم از حفره خارج گرديده و بگريزد كه برخى همچون مرحوم شيخ و