كه فرض شود مانع و حاجب از ديگرى است مانند دو برادر ميّت كه طبقه دوّم هستند ، يكى برادر پدر و مادرى او بوده و ديگرى برادر پدر مىباشد در اين فرض با بودن برادر ابوينى ميّت به برادر ابى او ارث نميدهند . و همانطورى كه گفته شد اين حكم در صورتى است كه هردو يعنى حاجب و محجوب در يك درجه فرض شوند نه آنكه از اين حيث با هم مختلف باشند همچون برادر ابى با برادرزاده ابوينى چه آنكه در چنين فرضى برادر ابى كه از برادرزاده اقرب به ميّت محسوب مىشود حاجب و مانع او مىشود اگر چه حاجب از يك طرف و محجوب از دو طرف به ميّت منسوب گردد . قوله : ثمّ القريب مطلقا : يعنى از هر مرتبه و طبقه‌اى كه فرض شود . قوله : و من قام مقامه : يعنى قام مقام للمعتق و منظور از قائم مقام معتق وارث او است . قوله : يحجب المتقرب اليه : ضمير در [ اليه ] بميّت راجعست . قوله : و ان متّ الابعد : كلمه [ متّ ] به صيغه مجهول يعنى منتسب باشد . قوله : دونه : يعنى دون الاقرب . متن : إلا في ابن عم للأب و الأم فإنه يمنع العم للأب خاصة و إن كان العم أقرب منه ، و هي مسألة إجماعية منصوصة خرجت بذلك عن حكم القاعدة و لا يتغير الحكم بتعدد أحدهما ، أو تعددهما ، و لا بالزوج و الزوجة المجامعين لهما لصدق الفرض في ذلك كله .