سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
87
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
نشد حكم بفوت وى شده از اينرو كسانى كه در حال حكم به موت موجود هستند وارث او محسوب مىشوند . قوله : سادسها : يعنى سادس الموانع . قوله : و قد نبّه عليه بقوله : ضمير فاعلى در [ نبّه ] و ضمير مجرورى در [ بقوله ] به مرحوم مصنف و ضمير مجرورى در [ عليه ] به مانع بودن غيبت راجع است . قوله : بحيث لا يعلم خبره : يعنى خبر غائب . قوله : حتى يمضى له : يعنى يمضى للغايب . قوله : من حين ولادته : ضمير در [ ولادته ] بغائب راجعست . قوله : لا يعيش مثله اليها : ضمير در [ مثله ] به غائب و در [ اليها ] به مدّت راجعست . قوله : و هى فى زماننا : ضمير [ هى ] بمدّت عادى راجعست . قوله : لندور التّعمير اليها : ضمير در [ اليها ] به مأة و عشرون راجع است . متن : و لو مات له قريب في تلك المدة ، عزل له نصيبه منه و كان به حكم ماله . فرع اگر نزديكى از نزديكان و خويشى از خويشاوندان غائب در اينمدّتى كه انتظار پيدا شدن وى را مىكشند فوت نمود نصيب غائب را از ما ترك قريب براى وى كنار گذارده و داخل در دارائى او نموده و در حكم اموال ديگرش مىباشد يعنى پس از پيدا نشدن و حكم بموت از تمام ما ترك او كه در ضمن آنها نصيب مزبور مىباشد به ورثهاش ارث مىدهند .