سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
86
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
التعمير إليها في هذه البلاد فإذا مضت للغائب المدة المعتبرة حكم بتوريث من هو موجود حال الحكم . 6 - غيبت مورث شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : كسى كه غايب شود بطورى كه غيبتش منقطع باشد از او ديگران ارث نمىبرند تا مدّتى بر او بگذرد كه عادتا امثال وى باينمقدار عمر نمىكنند . شارح ( ره ) مىفرماين : مانع ششم غيبت منقطعه است و آن بحسب ظاهر از نفوذ و تأثير ارث مانع مىگردد تا وقتى كه شرعا مرگ مورّث ثابت شود فلذا مرحوم مصنف به همين معنا اشاره و تنبيه كرده و مىفرماين : كسى كه غيبت منقطعه نمايد بطورى كه خبرش بر ديگران معلوم نبوده و از وى اطّلاعى در دستشان نباشد نمىتوانند اموال وى را بين خود بعنوان ارث تقسيم كنند مگر آنكه از زمان ولادت او مقدارى بگذرد كه به حسب عادت اشخاصى كه مماثل با او هستند باينمقدار عمر نمىكنند . البته اگر چه ندرتا امكان دارد افراد مماثل با او بيش از آن مقدار عمر نمايند ولى ندرت موارد اعتبارى ندارد و بهر تقدير مدّت متعارف براى عمر اشخاصى در زمان ما صد و بيست سال بوده و بعيد نيست كه به صد سال نيز بتوان اكتفاء كرد زيرا كم اتّفاق مىافتد كه مردم بسنّ صد و بيست برسند و در اين بلاد و شهرها عمر متعارف و عادى همان صد سال است لذا اگر مدّت مورد اعتبار براى غائب گذشت و از وى خبرى