توقّف وجه وجيهى مىباشد و آن اينست كه مدرك و مستند آن ضعيف است . قوله : و المتولّى له الحاكم الشرعى : ضمير در [ له ] به اشتراء راجع است . قوله : فان تعذّر : ضمير فاعلى به حاكم شرعى عود مىكند . قوله : تولّاه غيره : ضمير در [ تولّاه ] به اشتراء عود كرده و در [ غيره ] به حاكم شرعى و مقصود از [ غيره ] عدول از مؤمنين مىباشد . قوله : و به نصوص كثيرة : ضمير در [ به ] به فك ابوان و اولاد از رقيّت راجعست . مؤلف گويد : از جمله نصوص مشاراليه سه حديث ذيل است كه مرحوم كلينى آنها را در كتاب كافى ج ( 7 ) ص ( 147 ) به اين شرح نقل فرموده است : حديث اول علىّ بن ابراهيم ، از پدرش و محمّد بن يحيى ، از احمد بن محمّد و محمّد بن اسماعيل ، از فضل بن شاذان جميعا ، از ابن ابى عمير ، هشام بن سالم ، از سليمان بن خالد ، از ابى عبد اللّه عليه السّلام قال : كان امير المؤمنين عليه السلام يقول فى الرّجل الحرّ يموت و له امّ مملوكه قال : تشترى من مال ابنها ثمّ تعتق ثمّ يورّثها . حديث دوم محمّد بن يحيى ، از احمد بن محمّد ، از ابن ابى نجران ، از عبد اللّه