سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
54
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
خودشان هستند و دليل ارث عموم وارث بودن زوجين نسبت به اموال و ما ترك يكديگر مىباشد . قوله : ورثا منها : ضمير تثنيه در [ ورثا ] به زوجين و ضمير مؤنّث در [ منها ] به ديه راجع است . قوله : كغيرها : يعنى كغير ديه . قوله : و غيرهما من الورّاث : يعنى و كغيرهما من الورّاث . متن : و ثالثها الرق و هو مانع من الإرث في الوارث و إن كان المورث مثله . بل يرثه الحر و إن كان ضامن جريرة دون الرق و إن كان ولدا و في المورث فلا يرث الرق قريبه الحر و إن قلنا بملكه ، بل ماله لمولاه به حق الملك ، لا بالإرث ، مطلقا . 3 - رقيت شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : مانع سوّم از ارث رقيّت مىباشد و آن هم در وارث منع از ارث نموده و هم در مورّث . شارح ( ره ) مىفرماين : مقصود اين است كه اگر وارث ميّت رقّ و مملوك باشد از ارث بردن ممنوع است اگر چه مورّث يعنى ميّت نيز همچون وى مملوك فرض شود ، بلكه حكم در اينجا آن است كه از ميّت تنها حرّ و آزاد ارث ميبرد اگر چه ضامن جريره بوده و مملوك از آن محروم است ولو فرزند ميّت باشد . و نيز اگر ميّت رقّ و مملوك بود اقرباء آزاد او از وى ارث نمىبرند اگر چه به ملكيّتش قائل باشيم بلكه تمام اموال و دارائى او بآقايش ميرسد .