سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
45
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
در مقابل قول مشهور كه اظهر الاقوال است دو قول ديگر به اين شرح وجود دارد : 1 - برخى فرمودهاند قاتل مزبور مطلقا از ارث محروم است چه از ديه و چه از غير آن . و دليلش روايت فضيل بن يسار از مولانا الصّادق عليه السلام است كه فرمودند : شخص از ديگرى ارث نمىبرد زمانى كه قاتل او بوده اگر چه قتل خطاءا واقع شده باشد . 2 - بعضى ديگر فرمودهاند قاتل مطلقا ارث مىبرد چه از ديه و چه از غير آن . و دليل آن روايت صحيحه عبد اللّه بن سنان از مولانا الصّادق عليه السلام است درباره مردى كه مادرش را كشته حال وى را ميپرسد آيا قاتل ارث مىبرد ؟ حضرت مىفرماين : اگر قتل از روى خطاء بوده ارث مىبرد و اگر عمدا واقع شده ارث نمىبرد . و اينكه در روايت بين ديه و غير آن تفصيل داده نشده خود دليل بر اين است كه قاتل در صورت خطاء از مطلق ما ترك ارث برده و بفرض عمد از هيچيك اموال ارث نمىبرد و پرواضح است كه در هردو صورت ديه از ما ترك محسوب مىشود . سپس اين قائل در تضعيف قول قبلى مىفرماين : روايت فضيل چون مرسله بوده صلاحيّت براى تعارض با اينحديث صحيح را ندارد .