قوله : و فى اشتراط انفصاله حيا : ضمير در [ انفصاله ] به [ الولد ] راجع است . قوله : حال موت ابيه : ضمير در [ ابيه ] به [ الولد ] راجعست . قوله : نظر : يعنى دو احتمال است . قوله : من عدم صدق الولد : اشاره است به دليل احتمال اشتراط انفصال . قوله : حينئذ : يعنى حين كونه حملا . قوله : و من تحققه فى نفس الامر : ضمير در [ تحققه ] به [ الولد الذكر ] راجع بوده و اين عبارت اشاره است بدليل احتمال عدم اشتراط انفصال . قوله : و ان لم يكن ظاهرا : ضمير در [ لم يكن ] به [ الولد الذكر ] عود مىنمايد . قوله : و من ثمّ : مشاراليه [ ثمّ ] تحقق الولد الذكر بحسب الواقع و نفس الامر مىباشد . قوله : عزل له : ضمير در [ له ] به حمل عود مىكند . قوله : نصيبه من الميراث : ضمير در [ نصيبه ] به حمل بر ميگردد . قوله : بين كونه جنينا تاما : ضمير در [ كونه ] بحمل بر ميگردد . قوله : حين الموت : يعنى حين موت الاب . قوله : و بين كونه علقة او مضغة : ضمير در [ كونه ] بحمل راجع است . قوله : و الاقوى الاوّل : مقصود از [ الاوّل ] اشتراط انفصال مىباشد .