سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
239
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
داده چون اين مبلغ فريضه او است و سپس باقى مال يعنى دو ثلث ديگر را از باب ردّ بوى مىدهند . ولى اگر وارث مزبور پدر باشد تمام مال را يك جا از باب قرابت به ارث مىبرد چه آنكه در اين صورت وى فريضهبر نيست . قوله : فى مرتبته سواه : ضميرهاى مجرورى به [ كلّ واحد من الابوين ] راجعست . قوله : فالمال كلّه له : ضمير در [ له ] به كلّ واحد من الابوين راجع است . قوله : بالتّسمية : يعنى بالفرض . قوله : لانّه فرضها : ضمير در [ لانّه ] به ثلث و در [ فرضها ] به ام عود مىكند . قوله : حينئذ : يعنى حين انفردت . قوله : فارثه للجميع بالقرابة : ضمير در [ ارثه ] به اب راجعست . قوله : اذ لا فرض له : يعنى لا فرض للاب . قوله : حينئذ : يعنى حين انفرد . قوله : كما مرّ : و مقصود از آن عبارت [ و مع عدمه ليس من ذوى الفروض ] مىباشد . متن : و لو اجتمعا فللأم الثلث مع عدم الحاجب من الإخوة و السدس مع الحاجب و الباقي من التركة عن الثلث أو السدس للأب شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : اگر پدر و مادر با هم اجتماع نمايند پس در صورتى كه