وى ردّ داده شده و در زمان حضور از آن محروم مىباشد بخاطر جمع بين روايت ابو بصير از مولانا الباقر عليه السلام و حديث محمّد بن مروان از حضرتش و بين صحيحة ابو بصير از امام باقر عليه السلام مىباشد . در روايت اوّل ابو بصير اينطور آمده است : ابو بصير از حضرت راجع به زنى كه فوت كرده و از وى تنها همسرش باقى مانده سئوال مىكند حضرت مىفرماين : وقتى غير از زوج وارث ديگر وجود نداشت تمام مال تعلّق به او دارد ولى اگر مرد فوت كرد و زوجه‌اش وارث او بود تنها ربع مال بوى داده شده و ما بقى متعلّق به امام عليه السلام است . و حديث محمّد بن مروان از حضرت باقر عليه السلام نيز از نظر مضمون مثل همين روايت مىباشد . و صحيحه ابو بصير از امام باقر عليه السلام مضمونش اينستكه : وى محضر امام عليه السلام عرضه مىدارد : مردى فوت كرده و همسرش وارث او است چه بايد كرد ؟ حضرت مىفرماين : تمام مال متعلّق به زن او مىباشد . در جمع بين اين اخبار گفته‌اند : صحيحه ابى بصير را حمل بر عصر غيبت بايد كرد و دو خبر ديگر را بر حال حضور و بدين ترتيب از تناقض ظاهرى بين آنها حذر بايد نمود مرحوم مصنف در كتاب شرح ارشاد قول سوّم را كه مشتمل است بر عدم ردّ بر زوجه بطور مطلق اختيار فرموده و دليلش همان بيانى است كه قبلا ذكر گرديد يعنى مدرك ايشان دو روايت ابو بصير و محمد بن مروان