روايتى بر آن در دست نيست . مرحوم مصنف در كتب دروس فرموده‌اند : حاجب نبودن حمل قول برخى از فقهاء است . اين تعبير از ايشان دلالت بر تضعيف قول مزبور دارد ، يعين به عقيده ايشان حمل نيز حاجب و مانع مىباشد . قوله : و ثانيهما : يعنى ثانى الموضعين . قوله : ليوفروا عليه : ضمير فاعلى در [ يوفّروا ] به اخوه و ضمير مجرورى در [ عليه ] به [ اب ] راجع است . قوله : ما حجبواها عنه : ضمير فاعلى به [ اخوه ] و ضمير مفعولى به [ امّ ] و ضمير مجرورى در [ عنه ] به ماء موصوله راجع مىباشد . قوله : و ان لم يحصل لهم منه شئ : ضمير در [ لهم ] به اخوه و در [ منه ] به ماء موصوله راجع است . قوله : فلو كان معدوما : ضمير در [ كان ] به اب عود مىكند . قوله : لم يحجبوها عن الثلث : ضمير فاعلى در [ اخوه ] و ضمير مؤنث به امّ بر مىگردد . قوله : كونهم رجلين : ضمير در [ كونهم ] به اخوه بر مىگردد . قوله : اى ذكرين : مرحوم مصنف در متن تعبير به [ رجلين ] نمود و از ظاهر اين تعبير استفاده مىشود كه اخوه لازم است بالغ باشند و چون اين معنا معتبر نيست لاجرم مرحوم شارح در تفسير آن فرمودند مقصود جنس ذكور است اگر چه بالغ نباشند . قوله : و استقرب المصنف فى الدّروس هنا : مشاراليه [ هنا ] مسئله مورد بحث درباره خنثا مىباشد .