سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

107

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

كتاب دروس نيز آن را ترجيح داده و پيش از ايشان مرحوم محقّق در كتاب شرايع نيز بترجيح آن بر قول مشهور قائل گرديده . مرحوم قطب الدين راوندى و معين الدّين مصرى فرموده‌اند : مال را لازم است بين دائى و پسر عمو تقسيم نمود و عمو از ميراث محروم مىباشد . دليل اينقول دليل اين قول آن است كه دائى قطعا مانع ارث عمو نيست چه آنكه هردو در يك طبقه و يك درجه مىباشند ، پس بطريق اولى مانع از پسر عمو نبوده زيرا پسر عمو اقرب از عمو است نسبت به ميّت . در نتيجه پسر عمو ساقط نشده و عمو بواسطه وجود او ممنوع گشته و بدين ترتيب در طبقه ورّاث دائى و پسر عمو باقى مىمانند و ما ترك ميّت را بين ايندو تقسيم بايد نمود . مرحوم محقق فاضل ، سديد الدين محمود حمّصى فرموده است : مال و ماترك ميّت تنها به دائى داده مىشود و عمو و پسر عمو هردو از ارث محروم مىمانند . دليل اينقول دليل اين قول آن است كه عمو بواسطه پسر عمو محجوب و ممنوع از ارث واقع شده و پسر عمو نيز بواسطه دائى از ارث محروم مىگردد ، پس در طبقه صرفا دائى باقى مىماند و آن دو ساقط مىگردد . مرحوم شارح پس از نقل اقوال سه‌گانه مىفرماين : براى هريك از اين اقوال وجه و دليل وجيهى وجود دارد اگر چه