حيات داشته باشند هردو را وارث مىدانند . پس چنانچه ملاحظه مىشود در تمام مراتب و مراحل ارثى مذكّر و مؤنث در اصل ارث با هم مشترك مىباشند اگر از نظر مقدار سهم ممكن است با هم متفاوت باشند . و امّا اشتراك آنها در مرتبه : در تمام امثله‌اى كه ذكر شد به خوبى ملاحظه مىشود كه مذكّر و مؤنّث در يك مرتبه هستند مثلا پسر با دختر ، مادر با پدر ، خواهر با جد ، عمو با عمه و خاله با دائى جملگى در يك مرتبه و درجه واقع هستند . و امّا اشتراك آنها در مانع بودن : با بودن افراد طبقه اوّل نوبت به آحاد طبقه دوّم نميرسد اعمّ از اين‌كه فرد طبقه اوّل مذكّر بوده يا مؤنث باشد مثلا اگر از ميّت پسرى باقى مانده كه طبقه اوّل محسوب شده و نيز برادرى از وى بجاى مانده كه از افراد طبقه دوّم مىباشد حكم آن است كه به برادر وارث نداده و پسر حاجب و مانع ارث از او مىباشد حال اگر بجاى پسر دختر باقى مانده باشد حكم تغيير و تفاوت نمىكند پس معلوم مىشود همان‌طورى كه مذكّر حاجب بوده مؤنث نيز واجب اين خصوصيّت مىباشد . سپس مرحوم شارح مىفرماين : اين قول مذهب مرحوم شيخ طوسى بوده لذا عمّه را به عمو در حكم مزبور ملحق فرموده است . قوله : و فى تغيّره بالذكورة و الانوثة : ضمير مجرورى در [ تغيّره ] به حكم راجع است . قوله : اجودهما ذلك : ضمير مجرورى در [ اجودهما ] به قولان