شده يعنى عمو واحد و پسر عمو متعدّد مانده و يا اينكه هم پسر عمو متعدّد و هم عمو تعدّد داشته باشد در تمام اين فروض حكم آن است كه پسر عموى ابوينى بر عموى ابى مقدّم مىگردد چنانچه تفاوتى نيست بين اينكه وارث منحصر به ايندو بوده يا با آنها زوج ميّت يا زوجه وى جمع شده باشد و دليل بر عدم تغيّر حكم در تمام فروض اين است كه : موضوع مسئله اجتماع عموى ابى با پسر عموى ابوينى مىباشد و بديهى است كه اين فرض در تمام صور محفوظ و صادق مىباشد . قوله : الّا فى ابن عمّ للاب و الام : مثلا پدر ميّت برادرى كه با هم از پدر و مادر متّحد بوده داشته و سپس از اين برادر فرزندى باقى مانده كه پسر عموى ابوينى ميّت محسوب مىگردد . قوله : فانّه يمنع العمّ للاب : ضمير در [ فانّه ] به ابن عم للاب و الامّ راجع بوده و مقصود از [ عمّ الاب ] كسى است كه برادر پدرى ، پدر ميّت باشد يعنى پدر ميّت برادرى داشته كه تنها از طرف پدر با هم برادر باشند . قوله : اقرب منه : ضمير در [ منه ] به ابن عم للاب و الامّ راجع است . قوله : منصوصة : اشاره است به حديثى كه مرحوم صاحب وسائل آن را در ج ( 17 ) ص ( 509 ) باينشرح نقل فرموده : محمّد بن على بن الحسين قال : فان ترك عمّا لاب و ابن عمّ لاب و ام فالمال كلّه لابن العمّ للاب و الامّ ، لانه قد جمع الكلالتين . كلالة الاب و كلالة الام و ذلك بالخبر الصحيح المأثور عن الائمة