تبصره كلمه [ رمى الزّوجة المحصنة ] در عبارت مرحوم مصنّف مطلق بوده لذا اطلاق آن شامل دو مورد مىباشد كه ذيلا ذكر مىشود : الف : مرد ادّعاى وقوع عمل فحشاء را در زمان زوجيّت بنمايد . ب : اين عمل را مستند به زمانى كند كه هنوز زن در نكاح وى در نيامده بوده . همانطورى كه گفته شد از اطلاق عبارت اينطور استفاده مىشود كه در هردو صورت حدّ به ذمّه مرد ثابت شده و براى ازاله آن ميتواند لعان كند . البتّه ثبوت لعان در مورد اوّل اجماعى و در صورت دوّم محلّ اختلاف و در آن دو قول بوده كه اجود القولين ثبوت لعان مىباشد چه آنكه اعتبار و ملاحظه جانب قذف مقتضى ثبوت آن مىباشد . قوله : و له سببان : ضمير در [ له ] به لعان راجعست . قوله : رمى الزّوجة : يعنى همسرش را نسبت به زنا دهد . قوله : دخولا يوجب تمام المهر : و آن عبارت است از ادخال حشفه يا قدر آن از مقطوع الآلة . قوله : و سيأتى الخلاف فى اشتراطه : يعنى اشتراطه مدخوله بودن زن . قوله : بالزّنا قبلا او دبرا : كلمه [ بالزّنا ] جار و مجرور بوده ، متعلّق است به [ رمى ] . قوله : مع دعوى المشاهدة للزّنا : يعنى زوج ادّعاء كند كه خودش عمل زنا را مشاهده كرده است . قوله : و سلامتها من الصمّ و الخرس : ضمير در [ سلامتها ]