سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

88

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

أطلقه ، لظهور حكم الارتدادين . شرح فارسى : مرحوم مصنّف مىفرماين : 18 - اگر شخص همسرش را ايلاء نموده و سپس مرتدّ شد مدّتى را كه به حال ارتداد ميگذارند از چهار ماهى كه حاكم بوى مهلت داده حساب مىكنند . شارح ( ره ) مىفرماين : مقصود از [ ارتدّ ] ارتداد ملّى است و مراد از [ من المدّة ] مدّتى است كه حاكم براى ايلاءكننده معيّن مىنمايد يعنى چهار ماه . و وجه اقوى بودن اين حكم آنست كه : ايلاءكننده پس از ارتداد اگر چه شرعا بر وطى نمودن زن و همسر مسلمانش قادر نيست و على القاعده بايد ايلاء و احكام آن باطل باشد ولى در عين حال اين فقدان قدرت عارض و به سهولت قابل ازاله است چه آنكه وى بواسطه رجوع از ارتداد و اقبال باسلام بر مواقعه و مقاربت با همسرش قادر مىباشد پس نمىتوان آن را عذر و بهانه قرار داد و معناى عدم تمكّن و قدرت اساسا در حقّ وى منتفى است . مقاله مرحوم شيخ و جواب از آن شيخ عليه الرّحمه فرموده است : مدّت ارتداد از چهار ماه تعيين شده حساب نمىشود زيرا منع به واسطه ارتداد آمده نه بسبب ايلاء تا بتوان آن را حساب نمود بنابراين اگر مولى تاريخ ايلائش اوّل ماه رجب صورت گرفت و اوّل ماه شعبان مرتدّ