قوله : مع امتناعه عن الوطى : ضمير در [ امتناعه ] به زوج راجع است . قوله : فينظره الحاكم : ضمير مفعولى به زوج راجع بوده و معناى عبارت اينست كه حاكم زوج را مهلت مىدهد . قوله : ثمّ يجبره بعدها : ضمير فاعلى در [ يجبره ] به حاكم و ضمير مفعولى به زوج و ضمير مجرورى در [ بعدها ] به اربعة اشهر راجع است . قوله : و هى وطيها قبلا : ضمير [ هى ] به [ فئه ] راجعست . قوله : و لو بمسمّاه : يعنى و لو بمسمّى الوطى . قوله : بان تغيب الحشفه : تفسير است براى مسمّاى وطى . قوله : و ان لم ينزل : يعنى و لو آنكه زوج منى از او انزال نشده و صرفا به مقدار ختنه‌گاه فقط ادخال نمايد . قوله : او اظهار العزم عليه : يعنى على الوطى . قوله : مع العجز : يعنى مع العجز عن الوطى . قوله : فان فعل احدهما : ضمير فاعلى در [ فعل ] به زوج و ضمير مجرورى در [ احدهما ] به فئه و طلاق راجعست . قوله : خرج من حقّها : ضمير در [ خرج ] به زوج و در [ حقّها ] به زوجه عود مىكند . قوله : و ان امتنع منهما : ضمير در [ امتنع ] بزوج و در [ منهما ] به فئه و طلاق عود مىكند . قوله : ضيق عليه فى المطعم و المشرب : ضمير در [ ضيق ] به حاكم و در [ عليه ] به زوج راجعست .