سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

262

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

مشروط به اينكه از همين زمان تاده روز براى من خدمت نمائى . قوله : او منفصلة : مثلا بوى اينطور بگويد : تو آزاد هستى مشروط به اينكه از يك هفته بعد بمدّت ده روز براى من خدمت كنى . قوله : او متفرّقة مع الضّبط : مثلا به او بگويد : تو آزاد هستى مشروط به اينكه از همين زمان تا پنج روز براى من خدمت كرده و پس از پنج روز تا يك هفته آزاد بوده براى خود كار كنى و سپس بعد از يكهفته بمدّت پنج روز ديگر بايد براى من كار نمائى . قوله : و لانّ منافعه المتجدّدة و رقبته ملك المولى : ضمير در [ منافعه ] به عبد راجعست و مقصود از [ رقبته ] عين عبد مىباشد و اين عبارت اشاره به دليل دوّمى است كه مرحوم شارح اقامه فرموده‌اند . قوله : فاذا اعتقه بالشرط : ضمير فاعلى در [ اعتقه ] بمولى و ضمير مفعولى به عبد راجعست . قوله : فقد فكّ رقبته و غير المشترط : ضمير فاعلى در [ فكّ ] به مولى و ضمير مجرورى در [ رقبته ] به عبد راجع بوده و مقصود از [ غير المشترط ] منافعى است كه شرط نشده صرف براى مولى شوند . قوله : و ابقى المشترط على ملكه : ضمير فاعلى در [ ابقى ] و ضمير مجرورى در [ ملكه ] به مولى راجعست . قوله : فيبقى استصحابا للملك : ضمير در [ يبقى ] به مشترط راجع مىباشد . متن : و هل يشترط قبول العبد الأقوى العدم ، و هو ظاهر إطلاق العبارة لما ذكرناه و وجه اشتراط قبوله أن الإعتاق يقتضي التحرير و المنافع تابعة فلا