عبيد را نشان داد و گفت عبد آزاد شده اين است و سپس از آن عدول كرده و گفت اشتباه نمودم بلكه عبد آزاد شده اين يكى است كه در اينجا هردو عبد آزاد مىگردند . قوله : فان لم يعتبر التّعيين : كلمه [ لم يعتبر ] به صيغه مجهول مىباشد . قوله : فقال احد عبيدى : ضمير در [ قال ] به معتق ( بكسر تاء ) راجعست . قوله : صحّ و عيّن من شاء : ضمير در [ صحّ ] بعتق مذكور راجع بوده و ضمير در [ عيّن ] به معتق ( بكسر تاء ) عائد است . قوله : و فى وجوب الانفاق عليهم قبله : ضمير در [ عليهم ] به عبيد و در [ قبله ] به تعيين عود مىكند . قوله : استخدام احدهم : يعنى احد العبيد . قوله : و بيعه : يعنى و بيع احدهم . قوله : من ثبوت النّفقة الخ : اشاره است به دليل احتمال اوّل يعنى منع از استخدام و بيع با وجوب انفاق . قوله : و لم يتحقّق بالنّسبة الى كلّ واحد : ضمير در [ لم يتحقّق ] به عتق راجعست . قوله : فيستصحب : ضمير نائب فاعليدر آن به ثبوت نفقه راجع است . قوله : و اشتباه الحرّ منهم بالرّق : ضمير در [ منهم ] به عبيد راجعست . قوله : مع انحصارهم : يعنى انحصار عبيد و اين اشاره است