استفاده مىباشد . قوله : و فى قوله انت عتيق : ضمير در [ قوله ] بمولى راجعست قوله : خلاف : يعنى دو قول وجود دارد . قوله : منشأه : يعنى منشأ خلاف . قوله : الشّك فى كونه مرادفا للتّحرير : ضمير در [ كونه ] بعتق راجعست . قوله : فيدلّ عليه صريحا : ضمير در [ يدلّ ] به عتق راجع بوده و در [ عليه ] به تحرير عود مىكند و اين عبارت اشاره به دليل قائلين به وقوع عتق است . قوله : او كناية عنه : ضمير در [ عنه ] به تحرير راجعست و اين عبارت اشاره به دليل منكرين وقوع مىباشد . قوله : فلا يقع به : ضمير در [ يقع ] به تحرير و در [ به ] به لفظ عتق راجعست . قوله : و الاقرب وقوعه به : ضمير در [ وقوعه ] به تحرير و در [ به ] به لفظ عتق راجعست . قوله : لغلبة استعماله فيه فى اللّغة : ضمير در [ استعماله ] به لفظ عتق و در [ فيه ] به تحرير راجعست . يعنى در لغت غالبا لفظ [ عتق ] در تحرير استعمال ميگردد چنانچه رجوع به كتب اهل لغت شاهد صدقى است بر اين مدّعى مثلا در مصباح المنير چنين آمده : عتقت المرأة ، خرجت عن خدمة ابويها و عن ان يملكها زوج . قوله : و الحديث : يعنى در احاديث بسيار لفظ [ عتق ]