قوله : بارثه منه : ضمير مجرورى در [ بارثه ] به ولد و در [ منه ] به زوج راجع است . قوله : و دعوى ولادته : يعنى ادّعاى زوج ولادت فرزند را از خودش كه اين دعوى در ضمن اقرار مزبور مىباشد ، اين عبارت جواب از سؤال مقدّر است به شرحى كه تقرير شد . قوله : فيثبت اقراره على نفسه : ضمير در [ اقراره ] و [ على نفسه ] به زوج عائد است . قوله : و لا يثبت دعواه على غيره : ضميرهاى مجرورى به [ زوج ] راجعست . قوله : و لا يرثونه الّا مع تصديقهم : ضمير جمع فاعلى در [ لا يرثونه ] و ضمير مجرورى در [ تصديقهم ] به اقرباء اب عود كرده و ضمير منصوبى در [ و لا يرثونه ] به ولد راجعست . قوله : على نسبه : يعنى على نسب ولد . متن : ( و لو أكذبت ) المرأة ( نفسها بعد لعانها فكذلك ) لا يعود الفراش و لا يزول التحريم ( و لا حد عليها ) به مجرد إكذابها نفسها ، لأنه إقرار بالزنا و هو لا يثبت ( إلا أن تقر أربعا ) كما سيأتي إن شاء اللَّه تعالى ، فإذا أقرت أربعا حدت ( على خلاف ) في ذلك منشؤه ما ذكرناه من أن الإقرار بالزنا أربعا من الكامل الحر المختار يثبت حده و من سقوطه بلعانهما لقوله تعالى : " وَ يَدْرَؤُا عَنْهَا الْعَذابَ أَنْ تَشْهَدَ أَرْبَعَ شَهاداتٍ بِاللَّهِ " الآية فلا يعود . شرح فارسى : مرحوم مصنّف مىفرماين : 4 - و اگر زن پس از لعان خود را تكذيب نمود حكم همان است كه