متن : ( و يجب ) على ذي الفراش مطلقا ( نفي الولد ) المولود على فراشه ( إذا عرف اختلال شروط الإلحاق ) فيلاعن وجوبا ، لأنه لا ينتفي بدونه . شرح فارسى : مرحوم مصنّف مىفرماين : بر شخص ذى الفراش لازم و واجب است وقتى كه شروط الحاق ولد بفراش را مختل ديد آن را از خود نفى كند . شارح ( ره ) مىفرماين : پس در نفى لازمست كه لعان نموده و بدين وسيله طفل مولود را از فراش سلب و نفى كند چه آنكه مولود بدون لعان از فراش نفى نمىگيرد . قوله : و يجب على ذى الفراش مطلقا : چه بزناى مادر مولود علم بوده و چه علم نباشد . قوله : اذا عرف اختلال شروط الالحاق : ضمير فاعلى در [ عرف ] به صاحب فراش راجعست ، مثلا يكى از شرائط اين بود كه از زمان وطى تا وضع حمل كمتر از شش ماه و بيشتر از اقصاى حمى كه نه ماه است نگذشته باشد و در مورد طفل مولود اين امر عملى نشده بلكه مثلا كمتر از شش ماه گذشته است . قوله : لانّه لا ينتفى بدونه : ضمير در [ لانّه ] بمولود و در [ بدنه ] به لعان راجعست . متن : ( و يحرم ) عليه نفيه ( بدونه ) أي بدون علمه باختلال شروط الإلحاق ( و إن ظن انتفائه عنه ) بزنا أمه ، أو غيره ( أو خالفت صفاته صفاته ) ، لأن ذلك لا مدخل له في الإلحاق ، و الخالق على كل شيء قدير ، و الحكم مبني على الظاهر و يلحق الولد بالفراش دون