چنانچه صدوق عليه الرحمه چنين شرطى فرموده يا كمتر همانطورى كه ابن جنيد اسكافى فرموده است . قوله : ان وطىء بعد الرّجعة ثمّ طلّق : ضمير در [ وطىء ] و [ طلّق ] به مطلّق يعنى شوهر راجع است . قوله : و الّا يطأ بعدها : ضمير در [ بعدها ] به رجعت راجع است . قوله : فلا يقع بها : ضمير در [ بها ] به [ حامل ] عائد است . قوله : لانّه مشروط : ضمير در [ لانّه ] به طلاق سنت به معناى اخص راجع است . قوله : و به تخرج عن كونها حاملا : ضمير در [ به ] به [ وضع الحمل ] و در [ كونها ] به [ مطلّقه ] عائد است . قوله : فلا يصدق انّها طلّقت الخ : ضمير در [ انّها ] به حامل راجع است . قوله : سنة بذلك المعنى : يعنى به معناى اخص . قوله : و كالاخبار : از جمله اخبار مختلف دو خبر ذيل مىباشد : 1 - روايتى است كه مرحوم صاحب وسائل آن را در ج 15 ص 309 به اين شرح نقل فرموده است : محمد بن يعقوب از ابى على اشعرى از محمد بن عبد الجبار و ابى العبّاس رزّاز از ايّوب بن نوح جميعا از صفوان از ابو بصير يعنى مرادى قال قال ابو عبد الله عليه السّلام : طلاق الحبلى واحدة و اجلها ان تضع حملها و هو اقرب الاجلين . در اين روايت همانطورى كه ملاحظه مىشود تصريح به اين نكته شده كه حامل را بيش از يك طلاق نمىتوان داد پس طبق اين حديث طلاق سنّى در زن حامل اصلا ممكن نمىباشد چه طلاق سنّى به معناى اعم و چه به معناى اخص . 2 - روايتى است كه مرحوم صاحب وسائل آن را در ج 15 ص 309 به