حديث بوده و ضمير فاعلى در [ نسبه ] به عبد اللّه و ضمير مفعولى به قول مزبور راجع است . قوله : مع دعواه الاجماع المذكور : مقصود اين عبارت است : انّ العصابة اجمعت على تصحيح الخ . قوله : انّه قال : ضمير در [ انّه ] و [ قال ] به [ شيخ ره ] راجع است . قوله : انّ اسناده الى زرارة : ضمير مجرورى در [ اسناده ] به عبد اللّه بن بكير عائد است . قوله : لمّا رأى انّ اصحابه لا يقبلون ما يقوله برأيه : ضمير در [ اصحابه ] و ضمير فاعلى در [ يقوله ] و ضمير مجرورى در [ برأيه ] به [ عبد اللّه ] راجع است . قوله : قال و قد وقع منه : ضمير در [ قال ] به شيخ طوسى ( ره ) و در [ منه ] به عبد اللّه بن بكير عود مىكند . قوله : و الغلط فى ذلك اعظم : مشار اليه [ ذلك ] عدول از اعتقاد و مذهب حق مىباشد و وجه اعظم بودن خطاء مزبور اينست كه اين خطاء از قبيل اشتباه و خطاء در اصل است و نسبت دروغ به صحابه ائمه عليهم السّلام دادن ارتكاب فسق است كه از سنخ اشتباه در فرع مىباشد . قوله : فى اسناد فتيا يعتقد صحته : جمله [ يعتقد صحته ] صفت است براى [ فتيا ] و ضمير فاعلى در [ يعتقد ] به عبد اللّه و ضمير مجرورى در [ صحته ] به [ فتيا ] عائد است . قوله : لشبهة دخلت عليه : ضمير در [ عليه ] به عبد اللّه بن بكير راجع است . قوله : الى بعض اصحاب الائمة عليهم السّلام : كلمه [ الى بعض ] متعلق است به [ اسناد ] .