مكلّف بوده به فروع نيز تكليف دارند پس اگر كفّاره يا ساير عبادات در حقّش باطل بوده بخاطر آنست كه شرط اين اعمال با اينكه مورد قدرتش هست ايجاد نشده و انتفاء شرط مستلزم انتفاء و بطلان مشروط مىباشد . قوله : اذ ليس عبادة يمتنع وقوعها منه : ضمير در [ ليس ] به ظهار راجع بوده و ضمير مؤنث مجرورى در [ وقوعها ] به [ عبادة ] و در [ منه ] به ( كافر ) عود مىنمايد و جمله [ يمتنع وقوعها منه ] صفت است براى [ عبادة ] . قوله : و منعه الشّيخ الخ : ضمير مفعولى به وقوع ظهار از كافر راجع است . قوله : لانّه لا يقرّ بالشّرع : ضمير در [ لانّه ] به [ كافر ] راجع است . قوله : و لانّه لا يصحّ منه الكفّارة : ضمير در [ لانّه ] به معناى [ شأن ] بوده و ضمير در [ منه ] به ( كافر ) راجع است . قوله : لاشتراط نيّة القربة فيها : ضمير در [ فيها ] به ( كفّاره ) راجع است . قوله : فيمتنع منه الفئة : ضمير در [ منه ] به ( كافر ) راجع بوده و مقصود از [ فئه ] كفّاره مىباشد . قوله : و هى من لوازم وقوعه : ضمير [ هى ] به [ فئه ] راجع بوده و ضمير در ( وقوعه ) به ( ظهار ) عود مىنمايد . قوله : و يضعّف بانّه من قبيل الاسباب : ضمير نائب فاعلى در [ يضعّف ] به [ منع شيخ ( ره ) ] راجع بوده و ضمير در [ بانّه ] به [ ظهار ] عود مىكند . قوله : و هى لا تتوقّف على اعتقادها : ضمير [ هى ] و ضمير مجرورى در [ اعتقادها ] به ( اسباب ) راجع است . قوله : و التمكّن من التّكفير متحقّق بتقديمه الاسلام : ضمير در