الف : ظهار واقع نمىشود مگر بطور منجّز . شارح ( ره ) مىفرماين : مقصود از [ منجّز بودن ظهار ] اينست كه بر شرط و يا صفت معلّق نشده باشد . شرط مانند : قدوم زيد مثلا از مسافرت . و صفت همچون طلوع شمى و برآمدن آفتاب . و به هرتقدير ظهار شرط وقوعش آنست كه بر هيچ يك از صفت و شرط معلّق نشده باشد چه آنكه در صورت تعليق واقع نشده و اثرى بر آن مترتّب نمىباشد چنانچه طلاق نيز همينطور بوده و به اجماع فقهاء بايد بطور منجزّ و غير معلّق انشاء شود . دليل بر مماثلت ظهار باطلاق مرحوم شارح مىفرماين : دليل بر مماثلت ظهار با طلاق سه حديث مىباشد كه ذيلا نقل مىگردد . 1 - فرموده مولانا الصّادق عليه السّلام . لا يكون الظّهار الّا على مثل موقع الطّلاق . يعنى ظهار تحقّق پيدا نمىكند مگر بر مثل واقع شدن طلاق . و چون طلاق واقع شدنش با جماع فقهاء بنحو تنجيز بوده لاجرم ظهار نيز بايد اينطور باشد . 2 - روايت قاسم بن محمّد : وى مىگويد محضر مولانا ابى الحسن الرّضا عليه السّلام عرضه داشتم : انّى ظاهرت من امرأتى .