سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
352
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
فقال لى : كيف قلت ؟ قال : قلت انت علىّ كظهر امّى ان فعلت كذا و كذا . فقال عليه السّلام : لا شىء عليك و لا تعد . يعنى ، من همسرم را ظهار نمودم . حضرت به من فرمودند : چگونه گفتى ؟ قاسم مىگويد : عرض كردم بوى گفتم : انت علىّ كظهر امّى ان فعلت كذا و كذا . حضرت فرمودند : امرى به ذمّهات نيامده و باكى بر تو نيست ولى ديگر ظهار را اعاده نكن . 3 - روايتى است كه مثل همين روايت قاسم كه ابن بكير از مولانا ابو الحسن عليه السّلام نقل مىنمايد . قوله : و لا يقع الّا منجّزا : ضمير در [ لا يقع ] به [ ظهار ] راجع است . قوله : على شرط و لا صفة : شرط بامرى گويند كه حصول و عدم حصولش مساوى باشد به اين معنا كه هركدام ازايندو محتمل باشد نظير مثال كتاب چه آنكه آمدن زيد از مسافرت و نيامدنش هردو محتمل است . ولى صفت اصطلاحا به امرى گويند كه وقوعش در زمان استقبال قطعى بوده و تخلّف نداشته باشد همچون مثال كتاب ، زيرا طلوع شمس امرى است مسلّم و حتمى . قوله : و انّما كان مثله : ضمير در [ كان ] به [ ظهار ] و در [ مثله ] به [ طلاق ] عود مىكند . قوله : لقول الصّادق عليه السّلام : اين روايت را مرحوم صاحب وسائل در ج 15 ص 509 به اين شرح نقل نموده :