ينظرون من طرف خفى ( نگاه مىكنند به آن با نظرى خفى و پنهانى ) ، و تقدير حديث بنابر معناى اوّل چنين بوده : يحرم لاجل الرّضاع ( حرام مىشود بعلّت رضاع . . . ) و بنابر معناى دوّم اينطور مىباشد . يحرم بسبب الرّضاع ( به واسطه تحقق يافتن رضاع . . . ) و به هرتقدير چون ظهار به واسطه تشبيه بمحرّمات نسبى واقع مىشود و اجمالا مورد تسالم و اتّفاق علماء است پس در رضاع نيز بايد اجمالا واقع شود . قوله : و مستند عمومه فى الثانى : ضمير مجرورى در [ عمومه ] به ( حكم ظهار ) راجع بوده و مقصود از [ ثانى ] ( وقوع ) ظهار به واسطه تشبيه بمحرّمات رضاعى مىباشد . قوله : صلّى اللّه عليه و آله و سلم : حديث مذكور را مرحوم صاحب وسائل در ج 14 ص 280 به اين شرح نقل فرموده : محمد بن على بن الحسين ، باسنادش از حسن بن محبوب ، از هشام بن سالم ، از بريد العجلى ، از مولانا ابى جعفر عليه السّلام فى حديث : انّ رسول اللّه صلّى اللّه عليه و إله و سلّم قال : يحرم من الرّضاع ما يحرم من النّسب . قوله : و قول الباقر عليه السّلام : وسائل ج 15 ص 511 و قبلا شرح آن گذشت . قوله : و من فى الخبر : مقصود از خبر حديث منقول از نبىّ اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلّم مىباشد . قوله : مثلها فى قوله تعالى ممّا خطيئاتهم الآية : ضمير در [ امثلها ] به [ من ] راجع بوده و آيه مزبور در سوره نوح آيه 25 مىباشد . قوله : يغضى من مهابته : اين عبارت فقره‌اى از مصراع اوّل قصيده‌اى است كه فرزدق در وصف حضرت على بن الحسين مولانا السجاد عليه السّلام