قوله : و يضعّف بانّه وصف مطلق : ضمير نائب فاعلى در [ يضعّف ] به قول قيل راجع بوده و در [ انّه ] به [ عفو ] عود مىكند و مقصود از مطلق بودن وصف اينست كه : صفت عفوكننده بودن يكى از اوصاف حقتعالى است با قطع نظر از اين‌كه مورد عفو چه مىباشد و به عبارت ديگر حق تعالى در ذيل اين آيه مىفرمايد : خداوند عفوكننده و آمرزنده است بدون اينكه نظرى به خصوص اين حرام معيّن يعنى ظهار داشته باشد و وقتى آيه از اين نظر در مقام اجمال و اهمال بود نمىتوان به آن استدلال كرد . قوله : كونه عن هذا الذّنب المعيّن : ضمير در [ كونه ] به [ عفو ] راجع بوده و مراد از [ ذنب معيّن ] ظهار است . متن : و صيغته - 7 - 182 - 5 - 13 - 201 - 5 هي ، أو أنت ، أو هذه ، أو فلانة - 7 - 183 - 1 - 13 - 201 - 6 علي ، و نحوه - 1 - 436 - 2 - 7 - 183 - 2 - 13 - 201 - 7 ، أو محذوف الصلة - 2 - 169 - 3 - 7 - 183 - 3 - 13 - 201 - 8 كظهر أمي ، أو أختي ، أو بنتي أو غيرهن - 7 - 183 - 4 - 13 - 201 - 9 من المحرمات و لو - 7 - 183 - 5 من الرضاع - 13 - 201 - 10 على الأشهر - 9 - 352 - 1 في الأمرين و هما : وقوعه - 7 - 183 - 6 - 13 - 201 - 11 بتعليقه - 7 - 183 - 7 به غير الأم من المحارم النسبيات . و محرمات - 7 - 183 - 8 الرضاع مطلقا - 1 - 436 - 3 - 7 - 183 - 9 - 13 - 202 - 1 . مبحث صيغه ظهار شرح فارسى : مرحوم مصنّف مىفرماين : صيغه ظهار آنست كه مرد بگويد : هى علىّ كظهر امّى او اختى او بنتى ، يعنى همسرم بر من همچون مادر يا خواهر و يا دخترم مىباشد . و مقصود آنست كه زن را به يكى از ايشان تشبيه نموده و لو آنكه از اين