زنان بنابر مشهور رضاعى آنها مقصود باشد . شارح ( ره ) مىفرماين : زنى كه مورد ظهار واقع مىشود يا غائب از مجلس ظهار است و يا حاضر : در صورتى كه غائب باشد مرد يا از وى به اسمش ياد كرده و يا با ضمير غائب از او تعبير مىكند صورت اوّل همچون بگويد : هند علىّ كظهر امّى يا هند علىّ كظهر اختى و يا هند علىّ كظهر بنتى و امثال اين تعبيرات مثل اينكه به جاى لفظ [ على ] كلمات [ منّى ] يا [ لدى ] يا [ عندى ] يا [ الىّ ] و اشباه اين الفاظ را بگويد چنانچه مىتواند اساسا آنها را حذف نمايد و بگويد : هند كظهر امّى . و در فرضى كه همسر حاضر باشد از دو صورت خالى نيست : الف : آنكه او را مورد خطاب قرار داده و مىگويد : انت علىّ كظهر امّى يا كظهر اختى و يا كظهر بنتى . ب : آنكه او را بااشاره مورد حكم قرار مىدهد مثلا مىگويد : هذه علىّ كظهر امّى يا كظهر اختى و يا كظهر بنتى يا غير ايشان از زنان محرّمه ديگر همچون عمّه و خاله اگر چه رضاعى آنها باشد . سپس مىفرماين : مقصود مصنّف ( ره ) از [ على الاشهر ] آنست كه اين دو امر هردو مشهورى است يعنى : 1 - وقوع ظهار به غير مادر از محارم نسبى . 2 - وقوع ظهار به محرّمات رضاعى مطلقا چه مادر رضاعى و چه غير او .