غير اين صورت شرط مزبور لغو و مستدرك مىباشد چنانچه زمانى مىتوان اين شرط را اعتبار كرد كه زن حائل يعنى غير حامل و نيز يائسه نباشد و الّا براى شرط مزبور اعتبارى نمىتوان قائل شد همانطوريكه اشتراط اين شرط صرفا در موردى است كه زوج يا بايد نزد همسرش حاضر بوده يا در حكم حاضر باشد ، اما در فرضى كه از همسرش غايب بوده و از حالش هيچگونه اطّلاعى نداشته باشد و بحسب ظاهر و گمان خودش فعلا همسرش در طهر غير مواقعه است اگر وى را مطلّقه نمود و پس از آن خلافش كشف شد طلاق صحيح است چنانچه خلع و مباراتش نيز درست مىباشد . بنابراين بودن زن در طهر غير مواقعه مشروط به چهار شرط است . 1 - مدخول بها بوده . 2 - غير حامل باشد . 3 - يائسه نباشد يعنى در سنّى نبوده كه از حيض شدن مأيوس باشد . 4 - زوج حضور داشته و يا در صورتى كه غائب بوده از حال همسرش با خبر باشد . و نيز غير اين امور از شرائطى كه در طلاق معتبر است در خلع و مبارات نيز بايد تماما ملاحظه و مراعات گردد . قوله : من كمال الزّوج : يعنى بالغ و عاقل باشد . قوله : و قصده و اختياره : ضميرهاى مجرورى بزوج راجع مىباشند . قوله : لم يقربها فيه : ضمير فاعلى در [ لم يقربها ] به [ زوج ] و ضمير مفعولى آن به ( زوجه ) و ضمير مجرورى در [ فيه ] به [ طهر ] عود مىكند . قوله : حائلا : يعنى غير حامل باشد . قوله : و غيرها : ضمير مؤنث به امور مذكوره راجع است .