شارح ( ره ) ابتداء مىفرماين : ضبط كلمه [ بارأتك ] با همزه است . يعنى قبل از [ تاء ] همزه بايد آورده شود و پس از آن مىفرماين : يكى ديگر از امورى كه بواسطه‌اش مبارات از خلع جدا مىشود اين است كه صيغه مبارات منحصر به اين نيست كه الزاما بلفظ [ مبارات ] باشد بلكه با كنايات و اشاراتى كه بر آن دلالت دارد نيز واقع مىشود نظير اينكه مرد بگويد : فاسختك على كذا يعنى نكاح تو را فسخ نمودم در مقابل مبلغ كذائى ، يا بگويد : ابنتك يعنى جدا شدم از تو ، يا بگويد : بتّتك يعنى تو را از خود قطع نمودم . و وجه وقوع مبارات با الفاظ كنائى آنست كه چون پس از آن لازم است صيغه طلاق كه صريح در جدائى مرد از زن است آورده شود از اينرو اگر براى مبارات الفاظ غير صريح استعمال كنند محذورى لازم نمىآيد بخلاف خلع بنابر قولى كه اختيار ما است و آن اين است كه بدنبالش طلاق لازم نيست لاجرم نفس خلع بايد با الفاظ صريح واقع شود . بنابراين طبق نظريّه كسانى كه در خلع همچون مبارات نيز به لزوم اتّباع به طلاق قائلند آن را مىتوان با الفاظ كنائى واقع ساخت بدين ترتيب مطابق اين قول فرقى از اينجهت بين خلع و مبارات وجود ندارد . قوله : و صيغتها : يعنى صيغه مبارات . قوله : و منها انّ صيغتها لا تنحصر فى لفظها : ضمير در [ منها ] به [ امور ] در [ صيغتها ] و [ لفظها ] به [ مبارات ] راجع است .