فديه از شخص اجنبى امرى است جايز و مشروع چنانچه جعاله از وى صحيحا واقع مىشود به اين معنا كه وى مىتواند بگويد هركس مثلا اسب گمشده زيد را پيدا كند فلان مبلغ را به وى مىدهم ، حال چه اشكال دارد كه جعل عوض در خلع نيز از باب جعاله باشد و به بذل وى طلاق خلع واقع شود . مقاله شارح ( ره ) در ارتباط با فرق بين جعاله و طلاق خلع مرحوم شارح مىفرماين : بين جعاله و طلاق فرق است زيرا مقصود از بذل عوض در طلاق خلع اين است كه آنچه در خارج به واسطه بذل واقع مىشود خلع قرار دهند تا به دين وسيله احكام مخصوصه آن را مترتّب سازند نه اين‌كه منظور صرف بذل عوض باشد و تنها در مقابل فعل و طلاق شوهر زن مالى را به وى اعطاء كند تا بتوان گفت اين امر به واسطه شخص اجنبى نيز قابل تحقّق مىباشد . به خلاف جعاله چه آنكه مراد از آن صرف وقوع عمل از عامل و دريافت جعل مىباشد لذا اگر متعلّق جعاله طلاق باشد بايد گفت مقصود جاعل صرفا وقوع طلاق و جدائى بين زوج و زوجه است فلذا اجنبى مىتواند به شوهر بگويد : طلّقها و علىّ الف يعنى زن را طلاق بده و بر عهده من است كه هزار تومان به شما بدهم و هيچ مانعى از صحت اين جعاله نبوده و طلاق اگر به وسيله مرد واقع شد صحيح است حتى لازم نيست كه اجابت شوهر با درخواست اجنبى مقرون بوده و يا فورا و بدون فاصله صورت گيرد به