شارح ( ره ) مىفرماين : مقصود از [ ما وصل اليها منه ] اعم از مهر و غير مهر مىباشد . مثلا زيد با هند ازدواج نمود و مهريه‌اش را مبلغ 100 هزار تومان قرار داد و علاوه بر آن به ميزان 50 هزار تومان برايش جواهرات خريد كه مجموعا 150 هزار تومان مىشود كه از اين مبلغ صرفا همان 100 هزار تومان مهر است حال اگر بنا شد كه زن از وى طلاق خلع بگيرد مىتواند همان 100 هزار تومان را عوض خلع قرار دهد يا تنها 50 هزار تومان را و يا مجموع را زيرا چون كراهت از ناحيه او مىباشد لازم است به هرمقدار و مبلغى كه هست شوهر را راضى كند و در جانب زيادى ميزان و مبلغى شرط و تقدير نشده است . قوله : ممّا وصل اليها منه : ضمير در [ اليها ] به [ زوجه ] و در [ منه ] به [ زوج ] راجع است . قوله : من مهر و غيره : كلمه [ من ] بيان است از [ ما وصل ] و ضمير در [ غيره ] به مهر عائد است . قوله : لانّ الكراهة منها : كلمه [ من ] به معناى [ نشويّه ] بوده و ضمير مجرورى به [ زوجه ] راجع است . قوله : فلا يتقدّر عليها : ضمير در [ يتقدّر ] به [ عوض ] و در [ عليها ] به [ زوجه ] عود مىكند . متن : و يصح بذل الفدية منها ، و من وكيلها الباذل له من مالها ، و ممن يضمنه في ذمته بإذنها فيقول للزوج : طلق زوجتك على مائة و علي ضمانها و الفرق بينه و بين الوكيل أن الوكيل يبذل من مالها بإذنها و هذا من