سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

204

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

اعمال سابقش مبادرت ورزيده شوهر دوباره مىتواند وى را از منزل اخراج و به منزل ديگرى ببرد و به همين منوال بايد با وى رفتار نمايد تا عدّه‌اش منقضى گردد . قوله : و كما يحرم عليها الخروج : ضمير در [ عليها ] به مطلّقه راجع است . قوله : يحرم عليه الاخراج : ضمير در [ عليه ] به زوج راجع است . قوله : الّا ان تأتى بفاحشة مبيّنة : فاعل در [ تأتى ] ضميرى است كه به مطلّقه راجع است . قوله : يجب بها الحد : ضمير در [ بها ] به [ فاحشة ] راجع است . قوله : او تؤذّى اهله : ضمير فاعلى در [ تؤذّى ] به [ مطلّقه ] و ضمير مجرورى در [ اهله ] به [ مطلّق ] عود مىكند . قوله : فتخرج فى الاوّل لاقامته : ضمير نائب فاعلى در [ تخرج ] به [ مطلّقه ] و در [ اقامته ] به [ حدّ ] عود مىنمايد و مقصود از [ الاوّل ] اتيان به فاحشة مبيّنة مىباشد . قوله : ثمّ تردّ اليه عاجلا : ضمير نائب فاعلى در [ تردّ ] به مطلّقه و ضمير مجرورى در [ اليه ] به منزل عود مىكند و مقصود از [ عاجلا ] فورا مىباشد . قوله : و فى الثانى تخرج الى مسكن آخر يناسب حالها : مقصود از [ الثانى ] صورتى است كه زن اهل مطلّق را اذيّت مىكند و ضمير نائب فاعلى در [ تخرج ] و ضمير مجرورى در [ حالها ] به [ مطلّقه ] عود مىكند . قوله : و ان لم تتب : يعنى ان لم تتب المطلّقة . قوله : و الّا فوجهان : يعنى و ان تابت ففى العود و عدمه وجهان .