قوله : و فى خبر سماعة دلالة عليه : ضمير در [ عليه ] به [ كون العدّة ، عدّة الوفاة ] راجع است . مؤلّف گويد : خبر سماعه را مرحوم كلينى در كتاب كافى شريف ج 6 ص 148 به اين شرح نقل نموده است : عدّه‌اى از اصحاب ، از احمد بن محمد بن خالد و على بن ابراهيم ، از پدرش جميعا ، از عثمان بن عيسى از سماعة قال : سئلته عن المفقود ، فقال : ان علمت انّه فى ارض فهى منتظرة له ابدا حتّى تأتيها موته او يأتيها طلاقه و ان لم تعلم اين هو من الارض كلّها و لم يأتها منه كتاب و لا خبر فانّها تأتى الامام فيأمرها ان تنتظر اربع سنين فيطلب فى الارض فان لم يوجد له اثر حتى تمضى الاربع سنين امرها ان تعتدّ اربعة اشهر و عشرا ثمّ تحلّ للرّجال فان قدم زوجها بعد ما تنقضى عدّتها فليس له عليها رجعة و ان قدم و هى فى عدّتها اربعة اشهر و عشرا فهو املك برجعتها . قوله : لانّه لم يذكر الطلاق و قال : ضمير در [ لانّه ] و [ قال ] به امام عليه السّلام راجع است . قوله : حيث حكم فيها بانّه يطلّقها ثمّ تعتد : ضمير در [ فيها ] به [ اخبار ] و در [ بانّه ] به [ حاكم ] و ضمير مفعولى در [ يطلّقها ] به [ زوجه ] راجع مىباشد . قوله : و فى حسنة بريد دلالة عليه : ضمير در [ عليه ] به كون العدة عدّه الطلاق راجع است . مؤلّف گويد : قبلا اين روايت را در ذيل [ لانّه مدلول الاخبار الصحيحه ] نقل نموديم .