قوله : من حين رفع امرها اليه : ضمير در [ امرها ] به زوجه و در [ اليه ] به حاكم عود مىكند . قوله : الّتى فقد فيها : ضمير فاعلى در [ فقد ] به زوج و در [ فيها ] به [ جهت ] راجع است . قوله : ان كانت معيّنة : ضمير در [ كانت ] به [ جهت ] برمىگردد . قوله : و الا ففى الجهات الاربع : يعنى و اگر جهت معيّن نبود بر فرستادگان حاكم لازمست به چهار طرف رفته و در اين جهات اربعه فحص و جستجو كنند . قوله : ثمّ يطلّقها الحاكم بنفسه : ضمير مفعولى در [ يطلّقها ] به زوجه و در [ بنفسه ] به [ حاكم ] عود كرده و مقصود از كلمه [ بنفسه ] استقلال و بدون رجوع به ولىّ مىباشد . قوله : يأمر الولىّ به : ضمير در [ به ] به [ طلاق ] راجع بوده و كلمه [ به ] جار و مجرور متعلّق است به [ امر ] . قوله : تقديم امر الولى به : ضمير در [ به ] به طلاق عائد است . قوله : فان امتنع : يعنى امتنع الولى عن الاذن . قوله : لانّه مدلول الاخبار الصحيحة : ضمير در [ لانّه ] به جواز طلاق حاكم راجع مىباشد . مؤلّف گويد : از جمله اين اخبار روايتى است كه مرحوم صاحب وسائل آن را در ج 15 ص 389 هب اين شرح نقل فرموده : محمد بن على بن الحسين به اسنادش از عمر بن اذينة ، از بريد بن معاوية قال : سئلت ابا عبد اللّه عليه السّلام عن المفقود كيف تصنع امرأته ؟