سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

159

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

شارح ( ره ) مىفرماين : و همچنين از ساير اشيائى كه در زينت از آنها استفاده مىكنند همچون [ حنّاء ] و خضاب كردن ابروها را با رنگ مشكى و به كار بردن سفيدآب زينتى در ماليدن به صورت و غير اينها از ساير اشياء كه براى زينت و آرايش آماده شده و مصرف عرفى آنها صرفا براى آراستن مىباشد . لازم به توضيح است كه در لباس زينتى رنگ خاصى معين نشده و منع شرعى نيز به هيچ از الوان معيّنه اختصاص پيدا نكرده بلكه به اختلاف بلاد و ازمان و تفاوت عادات و سليقه‌ها رنگهاى زينتى نيز مختلف مىشوند از اين‌رو هررنگى كه از نظر اهل عرف زينت محسوب شود پوشيدن لباسى كه ملوّن به آن باشد شرعا ممنوع و حرامست . قوله : و يجب الحداد : كلمه [ حداد ] به كسر حاء به معناى ترك زينت مىباشد . قوله : فى جميع مدّة العدّة : يعنى عدّه وفات . قوله : و خضب الحاجبين : كلمه [ خضب ] رنگ كردن را گويند . قوله : اسفيداج : به كسر همزه معرّب « سفيدآب » يا [ سفيدا ] مىباشد چه آنكه در كلمه‌اى كه آخر آن الف باشد در وقت تعريب جيم اضافه كنند و در عرف آن را سفيده كاشغرى گويند . قوله : بل يختلف ذلك : مشار اليه [ ذلك ] زينت محسوب شدن لون و رنگ مىباشد . قوله : يحرم لبس الثّوب المصبوغ به : ضمير در [ به ] به لون راجع است .