متن : و لو احتاجت إلى الاكتحال بالسواد لعلة جاز ، فإن تأدت الضرورة باستعماله ليلا و مسحه نهارا وجب و إلا اقتصرت على ما تتأدى به الضرورة ، و لا يحرم عليها التنظيف ، و لا دخول الحمام ، و لا تسريح الشعر ، و لا السواك ، و لا قلم الأظفار ، و لا السكنى في المساكن العالية ، و لا استعمال الفراش الفاخرة ، و لا تزيين أولادها و خدمها ، و لا فرق بين الزوجة الكبيرة ، و الصغيرة الحائل و الحامل إذا كانت حرة . فرع شرح فارسى : مرحوم شارح مىفرماين : اگر زنى كه در عدّه وفات شوهرش مىباشد نياز داشت به خاطر مرض و علّتى كه در او پيدا شده از كشيدن سرمه سياه به چشم استفاده كند اين امر برايش جايز است ، حال اگر نياز و حاجتش به اينكه در شب آن را به كار برده و در روز پاك كند بر طرف شود واجبست به همين عمل مبادرت ورزد ولى اگر مجبور بود كه روز نيز آن را باقى بگذارد لازم است اكتفاء كند به همان مقدارى كه ضرورت و غرضش حاصل مىشود و حق باقى گذاردن بيش از آن را ندارد . لازم به توضيح است كه بر وى تنظيف و دخول حمّام و شانه زدن مويها و مسواك كردن و گرفتن ناخن‌ها و سكونت گزيدن در منازل عالى و نيكو به كار گرفتن فرشهاى فاخر و قيمتى و زينت كردن اولاد يا خادمين ممنوع نمىباشد . ناگفته نماند كه در حكمى كه گفته شد و حداد در حق زن واجب اعلام گرديد بين زنى كه كبيره بوده يا صغيره باشد ، حامل بوده يا غير حامل