گرديد مطلوب حاصل شده و عدّه‌اش تمام مىشود ولى اگر هيچ يك از اين دو امر اتّفاق نيافتاد بر او لازم است پس از نه ماه يا يك سال سه ماه صبر نمايد مگر آنكه پيش از اتمام اين سه ماه سه طهرش تمام و كامل گردد كه در اين فرض به همان سه طهر اكتفاء كرده و عدّه‌اش سپرى مىشود و ديگر لازم نيست كه براى اتمام سه ماه انتظار بكشد . برخى از فقهاء فرموده‌اند : لازم است زن مزبور پس از گذشتن اقصاى حمل يعنى نه ماه يا يك سال و عدم وضع حمل سه طهر ديگر برايش واقع و حاصل شود و به آنچه قبلا ديده نبايد اعتناء كند ولى قول اوّل از نظر ما اقوى مىباشد يعنى بعد از اقصاى حمل همين كه متمّم سه طهر حاصله شود كافيست و ديگر لازم نيست سه طهر جديد بعد از آن تحقّق يابد . سپس مىفرماين : اطلاق نصّ و فتوى مقتضى است كه فرقى نباشد بين اين‌كه استرابت زن به واسطه حمل بوده يا ناشى از غير آن باشد چه آنكه در تمام صور بر وى لازمست كه نه ماه يا يك سال صبر كرده و پس از آن به مدّت سه ماه عده نگهدارد حتى اگر شوهرش نيز از او غائب باشد حكمش همين است كه ذكر گرديد اگرچه حكمت مقتضى است كه اين حكم مختص به مسترابه باشد . قوله : ثمّ احتبس الى ان انقضت الاشهر : ضمير فاعلى در [ احتبس ] به [ دم ] راجع است . قوله : انتظرت تمام الاقراء : يعنى صبر كند تا سه طهر تمام و كامل شود . قوله : لانّها قد استرابت بالحمل : ضمير در [ لانّها ] به [ مرأة ] راجع