من جهتهن غالبا ، و إقامة البينة عسرة على ذلك ، غالبا ، و روى زرارة في الحسن عن الباقر عليه السلام : قال : " العدة و الحيض للنساء إذا ادعت صدقت " . و الأقوى المشهور . شرح فارسى : مرحوم مصنّف مىفرماين : ظاهر روايات دلالت دارد بر اينكه زن حرّه‌اى كه اقل عدّه‌اش بيست و شش روز و دو لحظه نبوده يا كنيزى كه كمترين مدّت در عدّه‌اش سيزده روز و دو لحظه نيست ، اگر ادّعاى اين مقدار از مدّت را بنمايد از ايشان مقبول نمىباشد مگر آنكه چهار زن مطلّع از باطن حالش شهادت دهند . از نظر ما اين دلالت قريب و نزديك به ذهن مىرسد . شارح ( ره ) مىفرماين : وجه قرب دلالت اخبار چهار امر مىباشد : الف : اصل چه انكه عمل به اصل نيز موافق با ظاهر روايات مزبور است زيرا در فرض مزبور كه زن عادتش چنين نباشد و به حسب غالب كمترين مدّت انقضاء عدّه‌اش به قدرى كه ذكر شد نباشد اگر مدّعى آن گردد قولش موجب شك مىشود و اصالة عدم انقضاء العدة حاكم است كه به ادّعاى وى نبايد اعتماد نمود مگر آنكه حجّت شرعى كه شهادت چهار زن مطّلع باشد قائم گردد . ب : ظاهر و تقرير آن اينست : نسبت به زنى كه غالبا اقل اطهار در وى بيش از مدّت مزبور مىباشد ادعاى اين مقدار بر خلاف ظاهر حال او است پس قهرا عمل به رواياتى كه ادّعاى مزبور را از زن طرح نموده عمل به ظاهر مىباشد . ج : استصحاب حكم عدّه : پس از انقضاء مدّت ياد شده اگر شك در بقاء