پيش از دخول و تعيين مهر فوت نمود پس در روايت آمده كه براى زن متعه ثابت مىشود . شارح ( ره ) مىفرماين : مقصود از روايت ، روايت صحيحه محمد بن مسلم از مولانا الباقر عليه السلام است درباره مرديكه با زنى ازدواج نمود و تعيين مهر را موكول به حكم زن يا به حكم خويش كرد و پيش از دخول خود يا زن فوت كردند : امام در جواب فرمودند : براى زن متعه و ميراث بوده اما مهر برايش ثابت نيست . و مؤيّد اينحكم آنست كه مهر المثل تنها در صورت تحقق دخول واجبست و آن هم بحسب فرض حاصل نشده و از طرفى چون مهر المسمّى نيز در عقد تعيين نشده و نكاح هم نبايد از مهر خالى باشد لاجرم متعه ثابت مىشود چون امر رابع و چهارمى وجود ندارد . برخى از فقهاء فرموده‌اند : در چنين موردى براى زن مهر المثل ثابت مىشود زيرا قيمت بضع در موردى كه غير مهر المثل را تعيين نكرده باشند معادل با همان مهر المثل است . دليل ديگر آنكه اينطور نيست كه در عقد بتاتا و بطور كلى مهر را ذكر نكرده باشند بلكه بايد بگوئيم همين كه در عقد گفته شد هرمهرى كه تو يا من معين كرديم خود اين عبارت كافى در ذكر است پس مهر مذكور بوده منتهى مجهول است و وقتى دست يافتن به مبلغ و مقدار آن ممكن نبود طبق قاعده كلّى بايد رجوع به مهر المثل نمائيم .