در لباس مملوك ملاك بلد مولا و آقا است نه بلد رقيق بنابراين اگر چه در شهر مملوك به صرف ساتر عورت اكتفاء مىشود مولا حق ندارد به همان قناعت نموده و لباس مملوك را مجرّد ساتر عورت قرار دهد بلكه لازمست علاوه بر آن لباس ديگرى برايش تهيّه نمايد . ناگفته نماند كه در وجوب نفقه مملوك كه گفتيم رعايت شئونات لازم است بين آنكه نفقه مولا بر خودش مادون نفقه غالبى مملوك بوده يا بيش از آن باشد و در صورت اوّل نيز تفاوتى نيست بين آنكه كمتر بودن نفقه مولا از نفقه عبد بخاطر خوددارى نمودن از خرج و صرفه‌جوئى در آن بوده يا منشأش بخل و يا رياضت نفس باشد . بنابراين مولا حق ندارد كه در صورت اوّل يعنى فرضى كه نفقه‌اش كمتر از نفقه مملوك است در انفاق بر مملوك بقدرى كه خودش به مصرف مىرساند اكتفاء كند . تبصره مخفى نماند كه در مقدار كميّت نفقه غالب را در نظر نمىگيرند بلكه مناط و ملاك رفع حاجت و حصول كفايت مىباشد اگر چه غالب كمتر از آن باشد . مثلا غالب در مماليك آنست كه به 5 سير طعام سير ميشوند حال اگر مملوكى براى سير شدنش يك چارك طعام لازم باشد بايد به مقدار يك چارك بوى غذا داده شود و غالب را نبايد ملاحظه نمود چنانچه اگر امر به عكس شود يعنى مقدار غالب بيش از ميزان حاجت و كفايت باشد مقدار زائد بر نياز و حاجت واجب نيست .